sig og hlé

Fyrir all nokkru hitti ég tvær stúlkur á förnum vegi. Þær voru og eru enn rugludallar. Algjörir rugludallar reyndar, en engu að síður er hægt að hafa gaman af ruglinu þeirra. Þær í sameiningu eða stöku lagi hafa gert margt ansi furðulegt í þann stutta tíma sem ég þekkt þær; keppt í og skíttapað Hroka, hoppað til Indlands í 4 mánuði, þrifið aðra hverja íbúð á campus, farið í appelsínuslag, orðið ritstjóri og skilað BA ritgerð um leið, tekið uppá því að vera fyrsti seyðahandillinn á netinu, tekið þátt í útsvari (og vera svo hálfpartinn rekinn úr liðinu :)) og mörgu fleira.
Á vafri mínu um netið í dag datt ég niður á þrjár myndir sem voru teknar af okkur á Bifrovison núna fyrir 2 vikum.
Fyrsta myndin er einstaklega falleg og vel heppnuð. Sést vel á henni hver munurinn er á okkur þremur. Til vinstri er skælbrosandi, glottandi og hrekkjótta Hlédís, í miðjunni er einstaklega venjulegi einstaklingurinn ég og svo til hægri sjáum við ritstýruna ákveðnu hana Sigrúnu.
Mynd númer 2 lýsir svo einstakri gleði og hamingju og ef ekki væri fyrir eins föt og á fyrstu myndinni væri eflaust erfitt að segja að þetta væru myndir teknar með innan við 1mín millibili.
Á mynd þrjú er svo mætt auk okkar hún Gugga vinkonu sem var í Bifrónefndinni. Þetta er einnig mjög fín og stíliseruð mynd, ef ekki væri fyrir fótastöðuna og einstaklega mikinn og glottandi pervertískan svip hjá henni Hlé. Reyndar aldrei að vita nema að það sé einhver listastefna sem gangi út á samsetningu mismunandi of öfgafullra stílbragða og þá er þessi mynd væntanlega algjört skólabókardæmi.

Vil annars nota tækifærið og óska þeim vinkonum aftur til hamingju með áfangana (seyðahandlið og ritstjórastöðuna) og alls hins besta með þau verkefni sem koma skulu.