beggja vegna borðsins

Töluvert hefur verið rætt um lífeyrissjóð Kópavogs og hvernig Gunnar Birgisson og co fóru á svig við reglur kringum og eftir hrunið til að gæta þess að sjóðurinn tapaði sem minnstu (eða græddi sem mest). Mest er fólk að velta því fyrir sér hvort það hafi verið rétt og/eða löglegt hjá Gunnari og félögum að fara yfir 10% múrinn af heildarútlánum til eins aðila (Kópavogsbæjar í þessu tilfelli), en sjóðurinn lánaði á tímabili hátt í 20% af heildareignum sjóðsins til bæjarins.
Mér finnst aftur á móti annað atriði ekki minna athugavert og furðulegt að slíkt viðgangist enn:

“„Þegar bankakerfi landsins hrundi þá leituðum við allra leiða til þess að verja sjóðinn, og við gerðum okkur grein fyrir að þetta kynni að fara á svig við lög og létum FME vita af því. Við vorum í algjörri nauðvörn með sjóðinn, eins og allir aðrir. Við náðum upphæð út úr bönkunum fyrir hrun og það var erfitt að setja peningana í öruggt skjól. Það voru að líkindum tugir milljarða undir koddunum hjá fólki á þessum tíma. Við þorðum ekki að fjárfesta í hlutabréfum og gátum ekki fjárfest í ríkisskuldabréfum, svo dæmi séu tekin. Við ákváðum því að lána Kópavogsbæ á hæstu vöxtum, einmitt til að verja sjóðinn og gæta hagmuna sjóðsfélaga. Þetta skilaði sér í því að við vorum með næstbestu ávöxtun allra lífeyrissjóða í landinu. Menn verða svo að hafa í huga að Kópavogsbær er ábyrgðaraðili sjóðsins,“ segir Gunnar.” - via

Sem sagt, Gunnar er bæjarstjóri Kópavogs og stjórnarformaður lífeyrissjóðs starfsmanna bæjarins (hæst ráðandi á báðum stöðum) og hann segir í viðtölum til að bjarga sér frá PR klúðri að hann hafi passað uppá hagsmuni sjóðsfélaga með að láta bæinn borga hæstu mögulegu vexti sem hafi skilað sér í næst hæstu ávöxtun allra lífeyrissjóða landsins á þessu tímabili (sem sagt, Kópavogur borgaði hærri vexti en flestir aðrir aðilar á markaðinum á þeim tíma). Hvað segja Kópavogsbúar sem ekki eru í lífeyrissjóði starfsmanna bæjarins um þetta? Að bærinn sé að fá lánaða peninga á hæstu vöxtum til að hjálpa lífeyrissjóði þar sem bæjarstjórinn (og reyndar aðrir menn í bæjarstjórn) eru við völdin.
Skil hreinlega ekki hvernig þessir menn eigi að geta gætt hagsmuna beggja aðila (sjóðsfélaga og annara íbúa bæjarins) í þessari stöðu. Gamaldags hugsunarháttur það.

Ekki ósvipað þeim hugsunarhætti að hátt settir aðilar í lífeyrissjóðum og bönkum hafi átt að vera stjórnum hvors annars og koma að samskiptum bankana og lífeyrissjóða beggja vegna borðsins. Sjáum alveg hvert slíkt leiðir okkur