Airwaves 2009 - Föstudagur

Eins og ég kom inná í fyrri færslu, þá kíkti ég á Airwaves hátíðina þetta árið. Var búinn að gera miðvikudeginum skil þar, en nú er komið að föstudeginum (sleppti fimmtudeginum).

Fór eftir vinnu og pikkaði Magga upp og við fórum svo á Krua Thai niðrí bæ og fengum okkur að borða þar. Kíktu svo yfir á Reykjavík Downtown Hostel á Vesturgötunni þar sem við sáum Culture Reject og Ljósvaka. Tónleikarnir voru í litlum sal sem í besta falli getur rúmað svona 20 manns. Culture Reject kom á svið kl 19:00 og þar er á ferðinni hress Kanadagaur sem spilaði easy rokk tónlist og trúbadoraðist. Hann var nokkuð í því að taka upp smá takt með beatboxi eða með einföldu gítarriffi og láta það svo á endurtekningu meðan hann byrjaði að glamra annað á gítarinn og syngja. Mjög töff hjá kauða. Þetta var mjög skemmtileg byrjun á fínasta kvöldi og ég ákvað að styrkja Michael (gaurinn) og keypti af honum diskinn sem hann var að selja. Fínasti diskur, en eins og með Útidúr diskinn, þá hljóma lögin mun betur live.
Youtube

Næst á eftir Culture Reject var Ljósvaki, sem er einnig eins manns band skipað honum Leifi ex-verzlingi. Ég viðurkenni alveg að ég bjóst ekkert við neinu rosalega miklu en við Maggi ákváðum nú samt að sitja áfram þar sem lítið annað var byrjað. Leifur reyndist aftur á móti bara hinn fínasti tónlistarmaður með sitt elektróníska popp/ambient/stundum pínu rokk og jafnvel eitt cover af Snoop Dogg. Leifur, og reyndar Michael líka, voru einnig á persónulegu nótunum og töluðu frekar mikið við þá sem voru að hlusta á og það gaf þessu bara enn skemmtilegri blæ. Ég var allavega nokk sáttur með að hafa stoppað þarna aðeins lengur en ég áætlaði.
Myspace

Eftir Ljósvaka röltum við Maggi niður að Listasafni og sáum The Drums spila. Fólk hefur verið að líkja þessu við glaðværari útgáfu af Joy division, franz ferdinand o.fl. o.fl. og það getur svo sem alveg verið rétt. Ég allavega heyrði smá keim af Joy Division í nokkrum lögunum og viss nýlegri rokkstíll var einnig þarna við lýði. En umfram allt fannst mér þetta bara helvíti flott hjá þeim. Í byrjunarlaginu vissi ég reyndar ekki alveg hvort ég ætti að hlægja eða ekki. Gítarleikarinn stormaði þá á sviðið með tambúrínu og dansaði um eins og hann ætti lífið að leysa meðan söngvarinn hreyfði sig einstaklega spastískt um sviðið. Þegar maður hætti hinns vegar að pæla í fáránleikanum, þá heyrði maður þessa fínu tónlist sem var vel hressandi og skemmtilegt.
Youtube

Casiokids voru svo á eftir The Drums. Á milli setta hitti ég reyndar Árnýju og Bryndísi og ákvað með þeim að fara fljótlega á Batteríið og sjá Sometime. Hafði óvart rekist á þá sveit á menningarnótt og heyrt 3-4 lög með þeim sem ég var mjög hrifinn af. Sannfærði því stelpurnar um að kíkja með mér. Eftir 2-3 ágætislög með Casiokids héldum við því út og náðum svo að koma okkur helvíti vel fyrir í sæti á Batteríinu rétt áður en Diva de la Rosa og crewið hennar byrjuðu. Og þvílíkir tónleikar, ef ég ætti mynd af okkur þremur frá þessum tónleikum væri það örugglega mynd með brosandi móngólítabrosi. Allavega vorum við brosandi út að eyrum yfir fáránlega töff sviðsframkomu og tónlist sem hefði fengið gamla gigtarsjúklinga til að hrista mjaðmirnar. Þetta er eitt af mörgum íslenskum böndum sem geta gert stóra hluti á komandi tímum.
Casiokids Myspace
Sometime Myspace

Eftir Sometime rölti ég áleiðis upp á Grand Rokk þar sem ég kíkti á Darling don‘t dance, sem er graðhestarokkband frá Danmörku. Það sem aðskilur þetta frá öðrum svipuðum böndum er að það var skipað 3 stelpum og einum strák og var hann á trommur og hafði sig rosalega lítið í frammi. Og já, stelpurnar voru hver annari flottari. Aðal söngkonan (sem einnig spilaði á gítar) var t.a.m. eiginlega bara fáránlega hot. Það var kanski ástæðan fyrir því að ég enntist á nánast tómum Grand rokk gegnum allt settið þótt ég fílaði tónlistina sama og núll.
Myspace

Þegar rokkkvenndin á Grand Rokk höfðu klárað hitti ég Magga aftur á Sódóma í þetta skiptið og voru Crystal Antlers frá Kanada að spila. Satt best að segja var þetta ekki að fara of vel í mig, er ekkert venjulega að digga of þunga rokk tónlist og þeir náðu alveg að heyra undir þann hóp. Aftur á móti áttu þeir salinn alveg og þakið var nálægt því að rifna af húsinu þegar þeir voru á bestu köflunum. Bongótrommarinn var einnig aðeins of svalur og átti mjög gott kvöld.
Eftir þetta langaði okkur að kíkja á Ultramegatechnobandið Stefán, en röðin á Batteríið var aðeins of löng svo ég stakk bara af heim.
Youtube

Flott kvöld á enda þar sem Sometimes stóðu algjörlega uppúr, en Culture rejects, Ljósvaki og The Drums voru einnig mjög fín.