—

Það er ekki nóg af geðlæknum á landsbyggðinni, það vantar pening fyrir rekstur sjúkrahúsa, komugjöld eru að hækka og allt í volli. Afhverju er ekki búið að skera töluvert niður hjá kirkjunni líka? Sameina sóknir, láta nokkra djákna fara o.s.frv.? Ég allavega lýsi yfir stuðningi við að láta kirkjuna og trúarsafnaðastarfsemi verða fyrst fyrir hnífnum.
via

—

Nóttina milli föstudags og laugardags heyrðum við feðgarnir töluverðar drunur rétt fyrir utan húsið. Þar sem stutt er frá áramótum bjuggust við við að þar væru á ferð einhverjir unglingar að sprengja. Nokkrum mín seinna var aftur á móti lögreglan komin fyrir utan húsið og þá föttuðum við að drunurnar höfðu verið af skellnum þegar full kona keyrði á bíl nágrannans, ljósastaur og bláa bílinn okkar! Þegar pabbi og Steinar voru að labba út var lögreglan búin að henda konunni inní lögreglubílinn og voru á leið í burtu. Merkilegt að þeir sáu sig ekkert knúna til að láta okkur eigendurnar vita hvernig staðan væri, ekki var kvittað uppá neina tjónaskýrslu og við vitum ekkert hvort þeir gerðu eina slíka yfir höfuð. Auk þess var ekkert hreinsað upp af staðnum eins og mér skylst að venja sé né var látið vita til Rarik (OR eða hver sem sér um ljósastauramál) um að staurinn hefði við höggið opnast og að vírar stæðu út. Töluverð slysahætta af því, bæði þar sem rafmagnsvírar koma út úr staurnum og þegar krakkar eru alltaf að leita að hálf lokuðum stöðum til að setja sprengjur í svona rétt eftir áramót.
En það er samt ekki þetta sem ég er mest pirraður yfir. Ég er pirraður yfir því að drukknir einstaklingar taki yfir höfuð þá ákvörðun að keyra ölvaðir. Hvernig væri t.d. staðan ef þessi kona hefði keyrt á gangandi vegfarenda, já eða gangandi barn og það látist? Hugsar fólk virkilega ekkert um það þegar það leggur af stað ölvað? Óg það verður sko ekki sagt þessari konu til framdráttar að hún hafi bara fengið sér einn bjór eða eitt glas, það hefur væntanlega verið nokkuð meira.

—

Ætlaði að commenta á þessa frétt um Árna Johnsen, en sé að Matthías örviti hefur skrifað niður nákvæmlega það sem ég var að hugsa

—

Af nýlegum kvikmyndum þá mæli ég með Ghost Town þar sem Ricky Gervais fer á kostum sem úrillur tannlæknir sem sér drauga sem pirra hann enn meira.
Slumdog Millionaire er kvikmynd byggð á bókinni Viltu vinna milljarð (Q&A), sem er alveg meiriháttar bók og ein af þeim betri sem maður hefur lesið síðustu árin. Aftur á móti ákveður myndin að byggja bara umgjörðina og aðalpersónuna á bókinni en breytir mjög mörgu öðru sem manni fannst mikilvægt og gott í bókinni. Úr verður að maður er alltaf að pirrast á því hvernig sögunni vindur áfram. Aftur á móti er myndin rosalega flott svona kvikmyndalega séð (taka, stíll o.fl.) og nær að gera skemmtilegan ævintýrablæ (bæði vondan og góðan) í kringum fátæktina á Indlandi. Ef ég hefði ekki lesið bókina hefði mér væntanlega þótt myndin frábær og verið nálægt fullu húsi, en þetta með breytinguna á sögunni lækkar hana örlítið. Breytir því þó ekki að þetta er mjög góð mynd sem flestir ættu að sjá.

Árið byrjaði á löngu flugi heim frá Singapore eftir vel heppnað skiptinám í Austur Asíu. Leiðin lá svo fljótlega aftur upp á Bifröst þar sem síðustu 2 annirnar mínar í staðnámi tóku við. Ákvað að vera öflugur á vorönninni og bætti við einum kúrs þannig að mikill hluti frítímans fór í að læra fyrir auka fag. Maður hafði þó tíma til að kíkja 2x til Akureyrar þar sem maður hitti Lindu og Ernu í eitt skiptið, en fór í skíðaferð og skírn í hitt skiptið.

Það sem stendur uppúr skólaárinu á Bifröst, fyrir utan venjulega námið, er aðallega sumarskemmtun handhafa skemmtanavalds (sápuboltamótið o.fl.), að hafa loksins komist upp á Baulu, stóra blómamálið milli mín, Stjána og Öldu, hrekkurinn sem gerður var við Júlla og hefndin sem ég fékk til baka, vatnsslagurinn hjá Kotunum, „cliff jumping“ (vantar ísl orð) í kringum Bifröst, hátíðarkvöldverðurinn og erfið fæðing missóverkefnisins. Maður er örugglega að gleyma einhverju, en það verður bara að hafa það.

Í maí ákváðum við Steinar svo að leggja í ferðalag um Mið-Evrópu keyrandi. Við flugum til Friedrichshafen í S-Þýskalandi, sem er alveg við landamærin að Sviss. Þaðan keyrðum við beint yfir til bæjarins Baden í Sviss og eyddum nóttinni í bílnum þar sem ekkert hótel var með laust herbergi og farfuglaheimilið lokaði 15 min áður en við komum og vildi alls ekki gera undantekningu á að hleypa okkur inn! Vikuna þar á eftir komum við t.d. við í Amden í Sviss, þar sem við upplifðum alpa-kúabjöllustemmningu í anda Heidi, Insbruck, Salzburg og Maria Neustift í Austurríki og á Ameríska base-inu í Mannheim í Þýskalandi. Í Maria Neustift heilsuðum við uppá félaga minn úr skiptináminu sem tók okkur með sér á hlöðuball í sveitinni, en það er án efa einhver ölvaðasta upplifun sem ég hef upplifað síðan á Benidorm hér í den. Engu að síður ólýsanlega skemmtilegt

Í júní var svo árleg Kolluvatnsferð veiðhópsins Mokveiði. Þrátt fyrir frekar dapurt veður og litla veiði var ferðin mjög vel lukkuð með góðum veiðisögum í kofanum og stórhættulegum bátsferðum hásetanna Ólafs og Þorsteins sem lögðu líf sitt og limi við að koma afla í hús.

Í júlí og ágúst var svo planið að gera BA ritgerð sem aldrei kláraðist og endaði með að fara í þrot. Engu að síður er ég kominn með nýtt efni núna og byrjaður að vinna í því og stefnan er sett að útskrifast núna í vor. Vonum að það verði loksins að veruleika…

Eftir að hafa ekki útskrifast var flutt heim til gamla settsins á ný að Garðaflöt í Garðabæ. Byrjaði að vinna í Landsbankanum í Hamraborg 1. Sept og fékk því að upplifa bankahrun fljótlega á öðrum mánuði mínum í starfi. Er þó enn með vinnuna og maður vonar að það haldist eitthvað áfram. Get alls ekki kvartað yfir vinnustaðnum sem maður fór á. Gott fólk og skemmtilegt og ekki skemmir fyrir að nokkrir öflugir djammarar leynast þarna inn á milli.

Eftir að hafa komið aftur í bæinn var ákveðið að reyna að endurreisa gamla stórveldið Heimsliðið í handbolta. Það gekk eftir og liðið skráði sig í utandeildina þar sem við stöndum nú í 4-5 sæti eftir marga erfiða leiki á fyrri hluta tímabilsins. Stefnan er sett hærra og bikarkeppni utandeildarinnar nú í janúar verður að nokkru leiti prófsteinn á það hvernig við stöndum í dag gegn stærri liðunum sem við töpuðum fyrir í byrjun, en teljum okkur eiga góða möguleika gegn í dag.

Af öðrum viðburðum sem vert er að nefna frá árinu er að ég stóð fyrir góðu grillboði í sumar á Bifröst þar sem allri hhs deildinni var boðið að mæta. Mætingin var mjög fín og Brenda Shaffer, kennarinn okkar í Trúarbrögð og stjórnmál ákvað að láta sjá sig. Þar smakkaði hún t.d. tópas og aðrar íslenskar kræsingar í fyrsta skipti, en ákvað að fara snemma heim… Hélt einnig HHS partý í Garðabænum í haust sem var vel sótt og í framhaldi af því eru komnar upp raddir um að þetta sé eitthvað sem verði að halda að staðaldri. Jólalanið var líka á sínum stað og í þetta skiptið fært úr kjallarnum hjá Kalla yfir í Bílskúrinn hér heima. Gott lan sem verður klárlega endurtekið að ári.

Í tónleikum þetta árið þá standa tónleikar Paul Simon í höllinni og tónleikar Ólafs Arnalds í Fríkirkjunni uppúr. Paul var án efa með líflegustu og ánægjulegustu tónleika sem ég hef farið á, meðan tónlist Ólafs var mjög sterk en um leið afslappandi. Skemmtileg ný tónlist þar á ferð.

Að endingu er kanski við hæfi að taka fram að Skaupið í ár var fáránlega gott. Ég er meira að segja að pæla í að hætta að horfa á Skaupin í framtíðinni afþví að þetta verður væntanlega aldrei bætt.

Einhvern tíman á næstu dögum mun svo koma inn færsla með listum ársins – plötur og bíómyndir.

Annars vil ég bara þakka öllum fyrir samfylgdina á liðnu ári með von um gott og viðburðaríkt komandi ár.

—

Fór annars á FM Belfast og Ratatat tónleikana í gær. 2klst og 20 min eftir auglýstan byrjunartíma var hvorug hljómsveitin sýnileg til að vera að fara á svið og einhver dj sem var ekki auglýstur og spilaði afskaplega leiðigjarna mússík var ennþá að hamast á spilurunum. Við Maggi ákváðum þá að fara, enda nenntum við ekki að bíða fram á morgun eftir sveit sem maður hafði borgað sig til að sjá. Þetta var því skítleg framkoma við áhorfendur.
Fór aftur á móti líka á tónleika Ólafs Arnalds í Fríkirkjunni á fimmtudaginn með Guðgeiri og Rúrik. Það var massa konsert. Ólöf Arnalds, frænka Ólafs, var frábær sem upphitun og mjög skemmtileg á sinn kærulausa hátt með “opnu æfinguna sína” meðan tónlist Ólafs fékk mann til að svífa um afslappaður í draumaheimi tónlistarinnar og njóta hverrar sekúndu. Hreinlega frábærir tónleikar og ég mæli með að fólk kynni sér Ólaf betur.

Hér er ágætur listi yfir þetta:
Margir að drekka frammí stofu: Í lagi
Einn að drekka inní stofu: Ekki í lagi
Einn að drekka inná baði (í baði): Í lagi
Einn að drekka inná baði (ekki í baði): Ekki í lagi
Margir að drekka inná baði (í baði): Ekki í lagi
Margir að drekka inná baði (ekki í baði): Í lagi (venjulegt klósettpartí, svipað og eldhúspartý)

ath. fyrir fólk sem hengir sig í smáatriðum þá er þessi grein full af staðhæfingum um hvað sé rétt og rangt eða í lagi og ekki í lagi. Það er sett þannig fram til að hafa þetta áhrifaríkara og um leið skemmtilegra og afþví að ég nenni ekki að pæla í of nákvæmri rétthugsun

—

Eyddi annars helginni í rólegheitum og lærdómi uppá Bifröst. Vá hvað þetta er notalegur staður, langar aftur uppeftir

Vesturveldin töluðu um að láta aldrei neitt í líkingu við það sem gert var við gyðinga, sígauna, fatlaða o.fl. í þriðja ríkinu endurtaka sig. Það gerist samt ennþá og enginn veit af neinu.

—

Síðasta föstudag kíkti ég í jólahlaðborð vinnunar sem var haldið heima hjá einni sem vinnur uppí banka. Fínasta kvöld, góður matur og mikil gleði. Eyfi kom svo og spilaði fyrir mannskapinn og tók nokkra vel valda slagara. Eftir miðnætti var svo haldið niður í bæ á útgáfutónleika Jeff Who á Nasa sem voru alveg afbragð (sá reyndar bara seinni hlutann). Hljómsveitin var þétt, en það hefði reyndar mátt vera meiri stemmari í áheyrendum.
Eftir tónleikana var svo tekið pöbbarölt á þetta og þar komst ég meðal annars að því að gengisþróunin hefur t.d. haft þau áhrif að um 25 ára fólk frá ástralíu er að sjá áhugaverð tækifæri í að koma til íslands að versla þessa síðustu og verstu!

—

Æjæjæj, er snyrtivörubransinn aftur búinn að vera að búa til eitthvað sem virkar svo ekki, surprise surprise!
Spurning um að snyrtivöruframleiðendur sjái sér ekki bara leik á borði hér, skrifi heilaga bók um gagnsemi þessara vöruliða og segi að gagnrýnendur séu vitleysingar sem séu ekki tilbúnir að trúa að þetta virki og þess vegna virki þetta á þau. Engu að síður séu engar sannanir fyrir virkni andoxunarefnanna, en afþví að það er alltaf hægt að finna vankanta á því sem mælir gegn nytsemi þeirra, þá hlýtur það jú að virka. Svo eftir nokkur ár geta framleiðendurnir farið að breiða út boðskap um að gagnrýnendur séu á móti fjölskyldugildum, hafi ekkert siðferði o.s.frv. Þetta hefur allavega virkað fyrir eina stofnun, hvað er það sem kemur í veg fyrir að aðrir noti sömu aðferðafræði?

—

Utandeildin er komin í hlé fyrir áramót og er heimsliðið sem stendur í 3-5 sæti, sem er nokkuð ásættanlegt. Stefnan er þó sett á að bæta þann árangur eftir áramót og príla upp nokkur sæti.

—

Í dag fékk ég svar við 2 ára gamalli gátu og í leiðinni tók gamalt samviskubit sig upp. Veit reyndar ekki hver þessi Ragga er, en eigum við ekki bara að taka orð hennar trúlega og búast við að ég hafi verið leiðinlegur við saklaust símasölubarn. Ef einstaklingurinn var aftur á móti yfir 18 ára, þá held ég að ég felli niður samviskubitið, fólk sem á að hafa vit fyrir sér, en er samt í símasölu hefur ekki vorkunn mína. Hugsanlega að fólk sem seldi tryggingar og bankamál á göngum smáralindar og kringlunnar sé samt lægra í pýramíðanum.

—

Nokkrir skemmtilegir linkar hér að lokum:
Funny catfish
Leiðinlegt fyrir strípalingana
Gott samansafn af asnalegum fréttum og auglýsingum í blöðum
Áhugaverð viðmiðun á kostnaði við fjárhagsaðstoðina í US