Bifröst er einn af þeim skólum sem bíður upp á hvað fjölbreyttasta skiptinámið fyrir nemendur sína á Íslandi. Þeir háskólar sem eru í boði eru í löndum allt frá Suður-Kóreu til Kanada og svo aftur til Evrópulanda eins og Tékkalands og Spánar. Sumir nemendur sem ákveða að fara í skiptinám plana allt fram í minnstu smáatriði, en svo eru aðrir sem láta bara kylfu ráða kasti og fara þangað sem vindurinn blæs hverju sinni. Ég verð að flokkast í þennan seinni hóp og fer út í heiminn fullur af væntingum og vonum án þess að missa mig of mikið í smáatriðum. Þess konar ferðalög geta verið mög skemmtileg, en einnig kemur oft mikið uppá.

Eins og er er ég að byrja mitt skipitnám, en hef engu að síður ágæta reynslu af frekar óplönuðum ferðalögum síðustu 2-3 árin og langar mig að deila með ykkur lítilega af þeim reynslubanka sem ég hef safnað í á þeim tíma. Þetta er eitthvað sem þeir sem flokkast í seinni flokkin gætu hugsanlega tekið til sín áður en haldið er út í óvissuna.

Til að byrja með er kanski ágætt að hafa það fyrir reglu að trúa því að allt muni reddast og að taka engu of alvarlega. Ef þú missir af einu flugi eða lest, þá kemur alltaf einhver önnur. Ef maður týnir einhverjum pappírum eða gleymir einhverjum upplýsingum, getur maður eiginlega alltaf komist einhverjar krókaleiðir og reddað sér þar með. GSM og internetið eru rosalega stór áhrifaþáttur í þessu. Eina sem þarf eiginlega að hugsa um fyrirfram er gisting í stórborgum yfir sumartímann, en þá er ágætt að panta gistingu með nokkra daga fyrirvara.

Það að læra að lifa með slatta af fólki, annaðhvort á gististöðum eða á stöðum sem maður fær að krassa á, er einnig mjög nauðsynlegt, en það sparar oft á tíðum mikla peninga og eykur líkurnar á því að maður kynnist fleira fólki.

Varðandi bókanir á flugum eða lestarferðum er mjög gott að hafa það fyrir reglu að panta aldrei ferð í gegnum síma hjá þýskri ferðaskrifstofu. Það er bara ávísun á háan símreikning, vesen, vitlausa farmiða eða jafnvel enga farmiða, þótt þú sért rukkaður fyrir þá og almennt rugl. Að vera alveg viss á AM og PM tímakerfinu er einnig mjög mikilvægt í þessum bókunar business, enda frekar leiðinlegt að ruglast á 3AM og 3PM ef maður er kominn út á flugvöll á vitlausum tíma (eða þá búinn að missa af vélinni).

Staðalímyndir fólks á fólki frá ákveðnum löndum eru einnig oft á tíðum brenglaðar. Get alveg fullyrt að þýskar konur eru ekki allar með hár undir höndunum, spænskir leigubílstjórar eru alls ekki þeir verstu í heiminum (aldrei fara í leigubíl í Dubai, maður er heppinn ef nálin á hraðamælinum virkar og götumerkingar virðast vera til skrauts) auk þess sem Þjóðverjar og Frakkar eru ekki verstu gestgjafar í heimi. Grikkir ná þeim titli án efa og ýta hinum þjóðunum langt fyrir aftan sig, enda er erfitt að finna meiri hroka og ógestrisni en þar.

Fyrir fólk sem vill ekki ferðast mjög langt en prufa eitthvað nýtt og spennandi er svo hiklaust hægt að mæla með löndum eins og Tékklandi og Eistlandi. Tékkland er paradís bjóráhugamannsins auk þess sem fullt af öðrum áhugaverðum stöðum er að finna þar. Verðlagið er einnig ískyggilega lágt og verð á bjór er þannig að Nelly‘s forðum hefði orðið að okurbúllu. Það sama er upp á teningnum í Eistlandi. Verðlag mjög lágt og fullt af spennandi hlutum að skoða. Að kíkja á stóran eistneskan klúbb er algjört möst, enda er það eins og að stíga inní atriði úr James Bond mynd sem er tekin upp í Sovét. Stór, gömul og virðuleg hús hafa verið tekin í gegn og breytt í sódómu unga fólksins. Það er svo alltaf hægt að deila um gæði tónlistarinnar, en upplifunin er þess virði að kíkja inn.

Í Suður Kóreu er aldur mjög afstæður og best að hafa alltaf fyrirvara á þeim aldri sem er gefinn upp. Ef einhver segir þér að hann sé 20 ára eru mestar líkur á því að hann sé 18 ára, þar sem fólk fæðist eins árs þar og allir eiga svo afmæli 1. Janúar. Því er einstaklingur sem fæðist 31. Des orðinn 2 ára eftir 2 daga. Mjög nauðsynlegt að hafa þetta á hreinu á djamminu.

Eitt af því sem maður getur ekki sleppt að gera er að hafa hægðir. Þær virðast fylgja manni jafnvel þótt maður sé í Tyrklandi eða Englandi. Eina ráðið sem ég hef fundið í þessum efnum er að virkilega gera allt sem í valdi mans stendur til þess að kúka ef maður kemst á gott eða sæmilegt klósett. Fátt finnst mér eins ömurlegt og að sitja á hækjum mér yfir einhverri holu og vona að hitta í holuna. Og já, klósett í lestum eru yfir höfuð ógeðsleg.

Í lokin er kanski rétt að minnast á að það er mjög slæm hugmynd að vera á dýru fjallahjóli í Köpen - því verður stolið. Baktal á Íslensku á sama stað er einnig mjög hættulegt. Ef einhver skellir sér svo til Tyrklands er nauðsynlegt að smakka alvöru Kebab, fá sér tyrkneskt te og fara í fullt tyrkneskt nudd (sem er án efa eitt það harkalegasta en besta í heimi).

Yfir höfuð koma ferðalög niður á því að það sem er framandi er skemmtilegast og mest spennandi.

Þorsteinn Ásgrímsson

Grein þessi birtist í skólablaði nemendafélagsins á Bifröst, Hraunormi, sem kom út 20. feb 2008